Umówiona godzina, stoisz pod blokiem i nikt nie otwiera. Albo dziecko schodzi, ale z komunikatem, że nie chce jechać, a drugi rodzic rozkłada ręce. Utrudnianie kontaktów z dzieckiem to sytuacja, w której najgorszą decyzją jest czekać, aż samo się ułoży, a drugą najgorszą — zrobić coś, co obróci się przeciwko tobie w sądzie. Ta książka opisuje, co robić z jednym i z drugim.
- 112 — numer alarmowy, gdy życie lub zdrowie jest zagrożone
- 800 70 2222 — Centrum Wsparcia dla osób dorosłych w kryzysie psychicznym, całą dobę, bezpłatnie
- 116 123 — telefon wsparcia emocjonalnego dla dorosłych, całą dobę, bezpłatnie
- 116 111 — telefon zaufania dla dzieci i młodzieży, całą dobę, bezpłatnie
- 800 12 00 02 — „Niebieska Linia”, przemoc domowa, całą dobę, bezpłatnie
- 800 12 12 12 — Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka, całą dobę, bezpłatnie
Dla kogo jest ta książka
Do rodzica, który po rozstaniu nie widuje dziecka tak, jak zostało ustalone, albo nie widuje go wcale. Bez znaczenia, czy jesteś ojcem, czy matką, i czy macie wyrok, ugodę, czy nic. Zakładamy, że jesteś w tym od kilku miesięcy, masz mniej sił niż na początku i słyszysz od wszystkich sprzeczne rady.
- Jeśli macie orzeczone kontakty, a mimo to za każdym razem coś wypada.
- Jeśli nie macie żadnego orzeczenia i nie wiesz, od czego zacząć, żeby nie stracić półrocza.
- Jeśli druga strona traktuje to jak grę i za każdym razem podaje inny powód.
- Sytuacja, w której dziecko powtarza zdania dorosłego i mówi, że nie chce się widzieć.
- Jeśli masz już postanowienie z zagrożeniem zapłatą i nic się nie zmieniło.
- Jeśli przestałeś dokumentować nieodbyte spotkania, bo wydawało ci się to bezcelowe.
- Jeśli mieszkasz daleko i zostaje ci telefon, którego nikt nie odbiera.
Co znajdziesz w środku
Dwanaście rozdziałów prowadzonych ścieżką postępowania: najpierw ustalasz, w której jesteś sytuacji, potem dokumentujesz, a potem — zależnie od tego, czy masz orzeczenie — albo je zdobywasz, albo uruchamiasz egzekucję. Osobno omówione są rzeczy, których nie wolno robić, i to, co da się robić mimo blokady.
- Rozróżnienie trzech sytuacji wyjściowych, bo każda ma inny pierwszy ruch.
- Metoda dokumentowania nieodbytych kontaktów: co zapisywać, w jakiej formie, komu pokazać.
- Ścieżka uzyskania orzeczenia o kontaktach wraz z zabezpieczeniem na czas trwania sprawy.
- Dwa etapy egzekucji kontaktów: zagrożenie zapłatą i nakazanie zapłaty, z przesłankami każdego z nich.
- Rozdział o tym, co robić, gdy pieniądze nie działają, bo druga strona po prostu je płaci.
- Lista działań szkodzących własnej sprawie, w tym najczęstsze pomysły podpowiadane przez rodzinę.
- Rozdział o dziecku, które odmawia kontaktu, z rozróżnieniem, kiedy to jego zdanie, a kiedy cudze.
- Kontakt na odległość, mediacja i plan działania rozpisany na kolejne dni.
Czego w niej nie ma
Nie ma tu zapewnienia, że po zastosowaniu opisanych ruchów zaczniesz widywać dziecko — decyduje sąd i druga strona, a publikacja obiecująca wynik po prostu oszukuje. Nie ma sposobów na odebranie drugiemu rodzicowi władzy rodzicielskiej ani strategii nastawionych na odwet. Nie ma instrukcji nagrywania kogoś bez jego wiedzy czy przeglądania cudzego telefonu — jest za to rozdział o tym, dlaczego takie dowody potrafią pogrążyć osobę, która je przynosi. Nie oceniamy drugiego rodzica, opisujemy procedurę.
Najczęstsze pytania
Co zrobić, gdy druga strona nie wydaje dziecka mimo wyroku?
Pierwszy ruch to udokumentowanie nieodbytego kontaktu w formie, którą da się pokazać sądowi; samo wspomnienie nie wystarcza. Dalej otwiera się dwuetapowa procedura egzekucji kontaktów z rozdziałów czwartego i piątego: najpierw zagrożenie nakazaniem zapłaty, potem nakazanie. Kolejności nie da się przeskoczyć.
Ile czasu zajmuje sprawa o kontakty?
Liczy się to zwykle w miesiącach, nie tygodniach, dlatego rozdział trzeci zaczyna się od wniosku o zabezpieczenie na czas postępowania. To element najczęściej pomijany z niewiedzy, a decydujący o tym, czy widujesz dziecko w trakcie sprawy.
Czy dziecko może samo zdecydować, że nie chce kontaktu?
Sąd bierze pod uwagę zdanie dziecka, tym poważniej, im jest starsze, ale nie jest to decyzja przekazana dziecku do podjęcia. Rozdział siódmy pokazuje, po czym rozpoznaje się wypowiedź własną, a po czym powtórzoną, i jak zachować się podczas nieudanego spotkania.
Czy mogę wstrzymać alimenty, skoro nie widuję dziecka?
To dwie niezależne sprawy, a zaprzestanie płacenia nie jest środkiem nacisku, tylko osobnym problemem po twojej stronie. Rozdział szósty wymienia to jako pierwszy z ruchów, które regularnie niszczą pozycję rodzica w postępowaniu.
Czy potrzebuję adwokata do sprawy o kontakty?
Wniosek można złożyć samodzielnie i książka pokazuje, z czego się składa. Przy sprawach spornych, ciągnących się latami albo połączonych z zarzutami wobec ciebie rozdział jedenasty zaleca kontakt z pełnomocnikiem i opisuje, po czym poznać taki moment.
Co robić w miesiącach, gdy w ogóle nie widzę dziecka?
Rozdziały ósmy i dziesiąty dotyczą tego okresu: form kontaktu, które nie wymagają zgody drugiej strony, prowadzenia dokumentacji mimo braku efektu i dbania o siebie na tyle, żeby za dwa lata było jeszcze do kogo wracać.
W sprawach o kontakty liczy się cierpliwość i papier, nie reakcja w niedzielne popołudnie. Ta książka porządkuje jedno i drugie.
